حرام سیاسی، عمل و رفتار نادرستی است که علاوه بر زندگی خود انسان، به فرآیندها و تعاملات محیط اجتماعی خسارت وارد می کند و حتی زمینه سلطه دشمن خارجی را هم فراهم می کند.
به گزارش پایگاه حبری ندای دانش به نقل ترشیز خوان؛ حرام سیاسی، یک عبارت نسبتا جدید ولی بسیار ریشه دار و عمیق است که در دیدار رمضانی نیمه فروردین ۱۴۰۲ توسط رهبر حکیم انقلاب استفاده شد و ایشان کشف حجاب را یکی از مصادیق حرام سیاسی برشمردند.
برای ارائه یک تعریف کاربردی از حرام سیاسی، ابتدا چند جمله کلیدی از امام خامنهای تقدیم می شود:
۱- سیاست یعنی اداره درستِ جامعه؛ این جزو دین است. (۸۱/۵/۵)
۲- همه چیزهایی که در شرع حرام است، به توانِ دو در کار سیاسی باید مورد توجّه قرار گیرد و معتبر شمرده شود.(۸۰/۶/۵)
۳- دشمنان با عالِم سیاسی، مرجع سیاسی، فقه سیاسی، دین سیاسی و اسلام سیاسی صریحاً میگویند مخالفند، چون حضور اینها، حضور ضدّ استکباری و ضدّ استعماری است(۱۴۰۰/۱۰/۱۹)
بنابراین می توان گفت:
حرام سیاسی، عمل و رفتار نادرستی است که علاوه بر زندگی خود انسان، به فرآیندها و تعاملات محیط اجتماعی خسارت وارد می کند و حتی زمینه سلطه دشمن خارجی را هم فراهم می کند.
هر حرام سیاسی قطعا حرام شرعی هم است بنابراین آسیب و عقوبت آن مضاعف است.